درآمدی بر جایگاه حقوق شهرسازی در نظام مدیریت شهری

شهرها چهره دوگانه دارند. تمدن، زیبایی ، صلح و نظم در برخی از آنها نمایان است؛ در برخی دیگر تبعیض، خشونت ، ستیز و نارضایتی نهادینه شده و شهرتا حد یک ندامتگاه بزرگ تنزل کرده است.
حقوق ، به عنوان ابزار همزیستی و نظم بخشی ، در شکل گیری شهر عدالت محور و مقابله با شهر قانونگریز نقش بنیادین دارد و به یاری آن مسیر عبور از شهرهای آلوده، فقیر و خشن هموار می شود. ایران بدون بازاندیشی در شیوه حکمرانی شهری این گذرگاه هراسناک را پشت سر نخواهد گذاشت.
حقوق شهرسازی نشانه زایش و نوگرایی در گستره حقوق عمومی است. رویش شاخه ای نوین از تنه کهن حقوق ایرانی نوید بخش و گواه مسئولیت پذیری جامعه حقوقی در برابر انحرافات گسترده شهرسازی و مدیریت شهری در عصر غلبه سود جویی های شخصی بر منافع همگانی است.
این مقاله در پی شناساندن چیستی، موضوع، قلمرو، جایگاه و سودمند مندی حقوق شهرسازی به شیوه توصیفی - تحلیلی و محصول اندیشه ورزی در آثار برجسته اندیشمندان ایرانی و حقوقدانان فرانسوی و همچنین آرای پراهمیت دادرسان دادگاه ها و دیوان عدالت اداری است. نویسنده بر آن است تا با نقد و بررسی وضع موجود مسیر حقوقی رسیدن به وضع مطلوب را ترسیم نماید.