استادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل،واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی،کرمانشاه ، ایران
چکیده
بازپروی مجرمان و بزهکاران و کمک به بازگشت آنها به آغوش جامعه مدتهاست که از دغدغه های جوامع مدرن است. سوال اصلی این مقاله این است که این اندیشه بر چه مبانی فکری و فلسفی استوار است و چگونه به سلامت شهر ارتباط پیدا می کند و در ادامه چه تدابیر و حمایت ها و برنامه هایی را از سویی مسوولین شهری می طلبد؟. در ادامه ،این مقاله به عنوان فرضیه اصلی بر این باور است که از یک سو از منظر حقوق شهروندی افراد دارای سابقه کیفری – بعنوان بخشی از جامعه – مستحق داشتن حقوق و فرصت های اجتماعی برابر با سایر شهروندان می باشند و از سویی به لحاظ پیوند وثیق سرنوشت این بخش از جامعه با سلامت کل شهر، آنان مستحق دریافت حمایت ها و مساعدهای بیشتری نسبت به سایر بخش های جامعه از سوی نظام مدیریت شهری می باشند. این مقاله با روش توصیفی - تحلیلی و با استعانت از منابع و داده های اسنادی و کتابخانه ای، برای آزمون فر ضیه خود تلاش نموده است .و در پایان مقاله با اثبات فرضیه به این نتیجه دست یافته است که موضوع بازپروری مجرمان ، بخش مهمی از پروژه سلامت شهر است و شایسته توجه و حمایت های بیشتری از سوی نظام مدیریریت شهری است.
)